Fondation d'Arenberg

13 septembre 2006

Professeur Hilde De Ridder-Symoens

>> Ecoutez l'allocution: noflash

Messeigneurs,
Excellences,
Mesdames, Messieurs,

Comme déjà mentionné, les Archives et Centre Culturel d'Arenberg récompensent tous les deux ans un travail de recherche à caractère scientifique et principalement effectué à partir des archives d’Arenberg. Parmi les ouvrages qui concouraient pour ce prix d'histoire régionale, ou petit prix, le jury a par unanimité, couronné le mémoire de maîtrise de Mirella Marini sur Anne de Croy, duchesse d'Arschot, et princesse-comtesse d'Arenberg, qu'elle à présenté en 2006 au département d'histoire de la Katholieke Universiteit Leuven.

Les membres du jury ont trouvé unanimement que le mémoire sur Anne de Croy de madame Mirella Marini est de haute qualité à tous points de vue et que l’ouvrage répond tout à fait aux exigences du règlement. Il est très bien écrit et les points de départ sont respectés. L’œuvre est le résultat de recherches intensives dans les Archives d’Arenberg à Enghien et Bruxelles. Anne de Croy entre dans la famille d’Arenberg et s’y bat pour la gloire de la famille. L’auteur montre très bien dans cet ouvrage quelle était la philosophie de la noblesse au travers des actes d’Anne de Croy.

Waarom de jury unaniem de licentiaatverhandeling van Mirella Marini met de titel Anna van Croy (1564-1635) hertogin van Aarschot en prinses-gravin van Arenberg. Vermogen en onvermogen van een hoogadellijke dame in het begin van de zeventiende eeuw, bekroond hebben zal duidelijk worden.

Daarvoor is het nodig om de twee protagonisten van deze bekroning aan u voor te stellen: Anna de Croy die leefde van 1564 tot 1635 en haar 400 jaar jongere biografe Mirella Marini.

Het lag niet zo voor de hand dat deze jonge Limburgse dame zich zou ontfermen over een 'grande dame' uit een ver verleden. Mirella Marini vatte namelijk na haar humaniora studies Latijn-moderne talen in Maasmechelen een rechtenstudie aan en werd in 1996 kandidaat in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Inmiddels bekwaamde ze zich ook in de informatica. Na enkele jaren werkervaring in de verzekering- en banksector was de roep naar geschiedenis echter te groot. In 2002 schreef ze zich aan dezelfde Universiteit opnieuw in, en met succes. Dit jaar behaalde ze met grote onderscheiding haar licentiaatdiploma Moderne Geschiedenis met een scriptie over Anna de Croy, onder leiding van prof. Jan Roegiers.

Via de persoon van Anna de Croy heeft de laureate gepeild naar de mentaliteit en levensfilosofie van de hoge adel in de vroegmoderne tijd. En daar is ze bijzonder goed in geslaagd. Als oudste dochter en tweede kind van Filips II van Croy, de enige edelman die, buiten de vorst, een hertogtitel voerde, was Anna van Croy een gegeerde bruid. Na mislukte onderhandelingen om haar te verbinden met een pair, een gelijke in rang, Filips-Willem van Oranje-Nassau, de oudste zoon van Willem van Oranje, huwde ze met Karel van Arenberg. Deze edelman stond weliswaar lager in rang, en ook financieel kon hij niet veel inbrengen, maar hij was wel een rijzende ster in de Nederlanden, en geliefd aan het Hof. Deze Karel had eerst tien jaar tevergeefs geijverd om te huwen met Sybille, dochter van de hertog van Kleef-Gulik-Berg. Ik vermeld dit omdat deze emotionele tragedie onderwerp was van een scriptie Van Christine Maes van de Universiteit Gent, die in 2000 bekroond is met dezelfde regionale Arenbergprijs. De vrouwen doen het alleszins goed bij de Arenbergs.

Anna was 23 jaar toen ze huwde. De rest van haar leven zal in het teken staan van het voortbestaan en de promotie van het huis Arenberg. Met hun twaalf kinderen zorgde het echtpaar Arenberg-Croy zeker voor het voortbestaan ervan. Met niets ontziende ijver is vooral Anna van Croy er in geslaagd om het huis Arenberg tot een van de machtigste, zo niet machtigste adellijke familie in de Nederlanden te maken. In die strategie paste zowel de aankoop van de prestigieuze heerlijkheid Edingen, de strijd om de titel hertogin van Aarschot na het kinderloos overlijden van haar enige broer Karel, een uitgekiende huwelijkspolitiek voor haar talrijke kroost en een zeer luxueuze levensstijl die moest wijzen op de 'grandeur' van het Huis. Na Karels dood in 1616 heeft Anna alleen de strijd om macht en prestige verder gezet. Ze was waarlijk een 'grande dame'.

Deze scriptie steunt hoofdzakelijk op Arenbergarchieven; ze getuigt van groot vakmanschap en is vlot geschreven. Mirella Marini verdient dan ook terecht de regionale Arenbergprijs.


<<                                                                                                   >>

Devenez membre et contribuez à l'association 'the Friends of the Arenberg Foundation'

Prix Européen College d'Europe - ArenbergPrix Européen Collège d'Europe - Arenberg

Prix Arenberg-Coimbra

Prix d'Histoire 'Duc d'Arenberg'

Médailles

Conférences

Itinéraire 'de La Marck'

Concerts

LiensLiens

About Us | Site Map | Contact Us | ©2014 Arenberg Foundation